Przewierty Sterowane

Przewierty sterowane oraz wiercenia kierunkowe to dwie nazwy, które w dzisiejszych czasach bardzo często używa się zamiennie. Jest to spowodowane tym, że metoda osadzania rurociągu tymi dwoma sposobami jest taka sama. Aby przemieścić rurociąg pod obszerniejszymi przeszkodami terenowymi (m.in. rzeki, czy autostrady) należy zastosować wiercenia kierunkowe. Przewierty sterowane dość często nazywa się również „horyzontalnymi”. Dzieje się tak dlatego, ponieważ przebieg trajektorii przewiertów w dużym stopniu przypomina poziomy. W celu zamocowania rurociągów w grunt wykorzystuje się urządzenia wiertnicze. Są one wyposażone w silniki hydrauliczne, które tworzą bardzo potrzebne przy wciskaniu, obracaniu oraz uciągu wiertniczych przewodów – momenty obrotowe i siły osiowe.

Pierwszym etapem, od którego zaczyna się przewiert sterowany jest zrobienie wgłębienia pilotowego skosem w dół pod kątem poniżej 20 stopni. Tworzy się on na skutek wpychania w grunt żerdzi wiertniczych przy jednoczesnym ich obracaniu. Rury łączące się ze sobą na skutek gwintowania to żerdzie wiertnicze, które po wepchnięciu w grunt formułują przewód wiertniczy. Na głębokości, która przeznaczona jest na projekt kierunek wgłębienia zostaje zmieniony na poziomy. Dzięki skosem ściętej pilotowej głowicy możliwe jest kierowanie trajektorią otworu, który zostaje tworzony. Trajektoria przewiertu jest prostoliniowa w przypadku, gdy pilotowa głowica w tym samym czasie jest wciskana w grunt i obracana. Do głowicy pilotowej przez przewód wiertniczy zostaje dostarczona płuczka wiertnicza. Jest ona pomocna przy urabianiu gruntu na skutek wydobycia się z głowicy pod ciśnieniem przez odpowiednie dysze. Obok głowicy zostaje położona sonda nadawcza. Następnie, kiedy zostaje już zdobyty punkt wyjścia przez pilotową głowicę należy rozwiercić wgłębienie. W tym celu głowicę pilotową trzeba zamienić na głowicę rozwiercającą o stosownej wielkości. Jej rolą jest to, aby rozszerzyć wgłębienie. Żerdzie wiertnicze przymocowuje  się od strony punktu wyjścia do rozwiercającej głowicy. Głowicę rozwiercającą oraz wiertniczy przewód, który jest budowany od strony punktu wyjścia ciągnie się w stronę punktu wejścia. W tym miejscu następuje odbiór wyciąganych żerdzi wiertniczych. Proces ten ponawiać można wiele razy, aż do sytuacji, gdzie rurociąg o właściwej średnicy zostanie wbudowany. Aby pomóc procesowi urabiania gruntu do głowicy rozwiercającej podaje się też płuczkę wiertniczą. Rurociąg, który został zespawany albo całościowo zgrzany zostaje przymocowany tuż za głowicą rozwiercającą. W momencie, kiedy rozwiertak rozwierca się i przeciąga w stronę wiertnicy rurociąg zostaje wciągany.

Chcą zmniejszyć opór w chwili, gdy rurociąg zostaje wciągany, należy podać płuczkę przez wgłębienie.

W sytuacji, gdy grunt daje się zagęszczać, przewierty sterowane można wykonać na sucho. Sprężone powietrze jest elementem, które pomaga wyczyścić wgłębienie z urobku. Odpowiednie dysze, znajdujące się w poszerzaczu umożliwiają przedostanie się tego powietrza. Aby dostarczyć sprężone powietrze do poszerzaczy, należy użyć żerdzi wiertniczych. Chcąc wbudować rurociąg, którego średnica przekracza 250 mm, należy wykorzystać pneumatyczny młot poszerzający. Natomiast w przypadku żerdzi wiertniczych trzeba podać mgłę wodną albo też odpowiednią plamkę. Jest to pomocne w przypadku procesu pozbywania się urobku.